De vroegste vakantie die ik me herinner was een reis door het noordoosten van India met mijn ouders en hun vrienden. Het was spannend en een compleet nieuwe ervaring voor mij. Ik herinner me de roes waarin ik verkeerde toen ik daarna weer naar school moest (mijn allereerste vakantiekater, zo je wilt), en het gezeur van mijn ouders om de volgende vakantie omdat ik me had gerealiseerd dat vakanties een heerlijke onderbreking van het leven zijn. Ja, echt, de 7-jarige ik was echt zo welbespraakt.
Zonder twijfel ben ik een 'plan alles' soort reiziger, ook al zou ik willen dat ik met de stroom mee kon gaan. Ik wil op zijn minst de "must-see" plaatsen in het reisschema hebben. Toch benader ik het volgepakte reisschema eerder als een richtlijn dan als een checklist, want het is onvermijdelijk dat dingen niet gaan zoals gepland.
Ik vind het vooral leuk om over de stad te lezen. En op basis daarvan ga ik op onderzoek uit, afhankelijk van waar de stad bekend om staat. Dan zoek ik reisblogs of YouTube-video's op om te zien of een populaire plek de hype waard is.
Anekdotisch, zou ik zeggen, en misschien zelfs wat onserieus. Ik duik in het schrijven door te beginnen met wat ik weet dat mijn ervaring is, voordat ik het bijschaaf en verder uitbreid. En het belangrijkste: deel ik iets dat iemand anders kan helpen, op welke manier dan ook.
Turkije! Drie dagen na onze reis van twee weken werd ik erg ziek en lag ik bijna in bed. We waren er natuurlijk helemaal niet op voorbereid dat een van ons zo ziek zou zijn en de Turkse mensen waren super behulpzaam voor mijn ouders toen ze eenmaal doorhadden wat er aan de hand was, een chauffeur gaf ons zelfs een gratis rit terug naar ons hotel.
